արյունը գլուխը խուժել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. զայրանալ-ցնցվել ◆ Մոր աչքերը ակնակապիճներեն դուրս ինկան։ Կեռոյենց արյունը գլուխը խուժեց։ (Հակոբ Մնձուրի) ◆ -Արյունս գլուխս ցատքեց, եթե ինքզինքս չի բռնի՝ վրան ցատքեի և աղվոր մը ապտակեի պիտի զինքը։ Մկրտիչ Կորյուն ◆ Ամբողջ արյունը գլուխը ցատկեց և ոտքի ելլալով, պոռաց որոտագին։ Եր ◆ -Հայտե [հայդե] ըսենք քի [«թե»] անոր համար չէր, աղե՛կ, ամա ինչու արունս կլոխս ցատկեց։ ◆ Ոչ, չէր կրնար հավատալ, աչքերը կը մթագնեին,արյունը գլուխը ելած էր, ըլլալիք բան չէր։ Շահան Շահնուր ◆ -Սկզբից չէի կարող զայրույթ սանձել, և խոժոռ խոժոռկ նոջը նայելեն պոռոց։ Վահե Հայկ ◆ Արյունը կատաղի հոսանքով անցավ դեպի Սամվելի գլուխը։ (Րաֆֆի)
  2. Սաստիկ հուզվել, զգացվել։ ◆ Բաց գույն ֆեսի մը պես շառագունեցավ վայրկենաբար։ Ամբողջ արյունը գլուխն էր խուժած։ Շահան Շահնուր ◆ Երբոր [երբօր] այս բանը պատմող նամակը ստացա, արյունը գլուխս ցատկեց, չէի կրնար կարդացածիս հավատալ։ (Ռուբեն Սևակ) ◆ Օ, ինչպես սիրտս/Կուրծքս է ծեծում, արյան ալիքը/Ուղեղս է խուժում։ (Շիրվանզադե)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։