արտաշնչական հնչյուն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑɾtɑʃnt͡ʃʰɑkɑn hnt͡ʃʰˈjun]
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Բացատրություն
- (լեզվբ․) այն հնչյունները, որոնք արտաբերվում են արտաշնչվող օդի հոսանքով, որը ձայնալարերի դիրքից կախված՝ կոկորդում կարող է առաջ բերել ձայն, կամ առաջ չբերել, իսկ փափուկ քիմքի դիրքով պայմանավորված՝ կարող է բերանի արձագանքարանում տալ բերանային մաքուր հնչյուն (բաղաձայն կամ ձայնավոր հնչյուններ՝ նայած արտասանական համապատասխան օրգանների գործունեությանը), կամ տալ ռնգային երանք (քթի արձագանքարանում)
Հոմանիշներ
[խմբագրել]Թարգմանություն
|
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։