բաղեղուտ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [bɑʁɛˈʁut]
վանկեր՝ բա•ղե•ղուտ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) Բաղեղներով առատ, բաղեղներով պատած վայր։
- (փխբ․) Դժվար լուծելի խնդիր` թնջուկ։ ◆ Պետք է հրդեհել ժամանակի արտոնյան տերերի և ինքնատանջ ծառաների արանքում գոյացած այս մռայլ բաղեղուտը: Երկիր (թերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։