Jump to content

բաղհյուսական կապակցություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑʁhjusɑkɑn kɑpɑkt͡sʰutʰˈjun]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) բառերի կամ նախադասությունների այնպիսի կապակցություն, երբ կապակցության եզրերը իրար նկատմամբ համազոր են և մեկը չի ստորադասված կամ հակադրված մյուսին

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. բաղհյուսական համադրություն

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։