բանկաշատ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [bɑŋkɑˈʃɑt]
վանկեր՝ բան•կա•շատ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․) Բանկերով հարուստ, շատ բանկեր ունեցող։ ◆ Հայաստանը բանկաշատ տարածք է։ Լրագիր (թերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։