բանսարկել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բան•սար•կել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. խոսք խառնել, խառնակություն գցել, մարդկանց իրար հետ թշնամացնել, կռվեցնել
  2. զրպարտել, չարախոսել ◆ Օտարը խոսքերո՛վ, գրո՛վ, Թաքո՛ւն, բացահա՛յտ Մեզ էր բանսարկում։ Պարույր Սևակ ◆ Նրանք տասն ավելացնելով այնքան կբանսարկեն Հազկերտի մոտ իրեն, որ կտապալեն։ Դերենիկ Դեմիրճյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. չարախոսել, չարաբանել, վատաբանել, բաբասել (խոսքով խառնակություն գցել)
  2. տե′ս զրպարտել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]