բավականություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑvɑkɑnutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ բաւականութիւն

վանկեր՝ բա•վա•կա•նութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. գոհ լինելը
  2. հաճույք, վայելք ◆ Ասոն իրեն զրկում էր շատ բավականություններից։ (Նաիրի Զարյան)
  3. բավական չափով լինելը, բավական լինելը, գոհ լինելը
  4. ձեռնահասություն, կարող լինելը (հին)
  5. տհաճ, անախորժ բան (փխբ․) (հեգն․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հաճույք, վայելք, ախորժանք (մի բանից բավական լինելը) (հնց․)
  2. տե՛ս գոհունակություն
  3. տե՛ս բավարարություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. բավականություն պատճառել - հաճույք պատճառել ◆ Նրան միշտ մեծ բավականություն էր պատճառում, երբ մտնում էր այդ հարուստ ապարանքը։ (Րաֆֆի)
  2. բավականություն ստանալ
  3. մեծ բավականությամբ

Աղբյուրներ[խմբագրել]