Jump to content

բարդ բաղաձայն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑɾd bɑʁɑˈd͡zɑjn]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) այն բաղաձայնը, որն իր կազմության մեջ ունի շունչ՝ հագագ, կամ արտաբերվում է արտասանական եղանակի մեկից ավելի դրվածքներով (ասենք, փակվածքով և նեվածքով, օր.՝ պայթաշփականները)

Հոմանիշներ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։