Jump to content

բարեհունչ հնչյուն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑɾɛhunt͡ʃʰ hnt͡ʃʰˈjun]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) խոսքի այն հնչյունը, որը արտասանական հաճելի տպավորություն են թողնում (հաճախ պայմանավորված որակային հատկանշով, երբեմն էլ իրենց դիրքով, տեղով)

Հոմանիշներ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։