բարձը քարը լինել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (բարձի տեղ քար դնել, քարը բարձ լինել) չարքաշ՝ դառն աստանդական կյանքով ապրել, փափուկ կյանքից հրաժարված լինել (առավելապես ֆիդայու մասին) ◆ Խոտը կամ ձյունն է նրանց անկողինը, փոթորիկն է նրանց սպիտակեղենը, քարն է նրանց բարձը: Մուշեղ Գալշոյան ◆ -Նրա բարձը մի ժեռ քար է ու ձիուսանձը միշտ բռի մեջ: Մեր փաշան ոչ տուն ունի, ոչ ախոր: Խաչիկ Դաշտենց ◆ Տեսա, քուրի՛կ, դարդոտ բալեդ/ Քարն է դըրեր բարձի տեղ/. Անուշ քընով տաք գընդակն է / Կըրծքում գըրկեր յարի տեղ: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Ե՞րբ էր նա կնոջ ձեռքով ձգած անկողին մտել. քարն էր եղել բարձ և գետինե՝ անկողին: (Ավետիք Իսահակյան)
  2. ընտանիքից հեռու, դաշտում կամ սարում աշխատել ◆ Գոնե ձեր հորը խղճացեք. մարդը իր բարձը քարն է դառուցե, որ դուք... իսկ դուք... (Կարին Ախլքալաք)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։