Jump to content

բարձրացող եռաբարբառ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑɾd͡zɾɑt͡sʰɔʁ ɛrɑbɑɾˈbɑr]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) եռաբարբառ, որի վանկարար հնչյունը (վանկարար տարրը) վերջում է․ օրինակ՝ իուա, յուա

Հոմանիշներ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։