բարձրության օրենք
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [bɑɾd͡zɾutʰjɑn ɔɾɛŋkʰ]
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Բացատրություն
- (լեզվբ․) գրերի կրած պատմական ձևափոխումներին վերաբերող օրենք, որով պայմանավորված է տողի վրա տառերի այս կամ այն դիրքն ունենալը․ ըստ այդմ էլ լինում են՝ վերնական տառեր, երբ տառերն ընդգրկում են տողի վերին և միջին մասերը (օրինակ՝ ե, ժ, ծ, հ, ճ, մ, ն), միջնական տառեր, երբ տառերն ընդգրկում են տողի միջին մասը (օրինակ՝ ա, ո, ռ, ս, ւ, օ), ստորնական տառեր, երբ տառերն ընդգրկում են տողի միջին և ստորին մասերը (օրինակ՝ բ, գ, դ, զ, ը, լ, ղ, յ, շ, չ, պ, ջ, ր, ց), ամբողջական տառեր, երբ տառերն ընդգրկում են տողի ամբողջ երեք մասերը (օրիանկ՝ ի, խ, կ, վ, փ, ֆ)
Հոմանիշներ
[խմբագրել]Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։