Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ բա•րո•յա•կան
պարկեշտ , առաքինի ◆ բարոյական ◆ բարոյական բարոյականության , օրինականության կանոններին, պահանջներին համապատասխանող ◆ Ատոմը լավ գիտեր զինվորյալի բարոյական Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ Սամվելի դայակի բարոյական (Րաֆֆի) խրատական , դաստիարակչական ◆ Քիչ ուշադրություն էին դարձնում նրա դաստիարակության բարոյական (Նար-Դոս) տե՛ս բարոյախոս
բարոյականության կանոնները պահպանող, նրանց համաձայն վարվող
ընտանեկան (մասնավորապես՝ սեռական) կյանքում առաքինի` մաքուրբարոյականության վերաբերող, բարոյականության հետ կապված
ներքին` հոգեկան աշխարհին վերաբերող, ոչ նյութական ◆ Այս խավարի ու լքման մեջ նա Արշակի միակ բարոյական (Ավետիք Իսահակյան)
պարկեշտ, առաքինի, ազնիվ, բարոյասեր, բարեբարո, ազնվաբարո
առաքինասեր, բարոյավոր, բարոյալից, բարոյալի (հզվդ․)
աչքը դռանը, աչքը տանը (ժղ․)
բարոյականություն, բարոյախոսական սկզբունք ◆ Դուք պարտական էիք պահեք այս վաճառատան մեջ ընդունված բարոյականը (Վահան Թոթովենց)
գրվածքից` առակից բխող բարոյախոսական եզրակացություն` խրատ
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
