բարունակ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բա•րու•նակ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Հավանաբար կազմված է բար «պտուղ» (հմմտ. բարբառային բարատու, բարել, բարելի, բարեղեն, բարոտ, բարաթավ, որոնց մեջ բար-ն ունի այդ իմաստը) և ունակ բաղադրիչներից. Աճառյանը կարծում է, որ ոսկեդարյան շրջանում բարունակ կազմություն չպետք է լինի, բայց այդպիսի խիստ հակադրությունը կասկածելի է, ինչպես ցույց է տվել Վ. Առաքելյանը։

Գոյական

  1. Արարատյան՝ խաղողի որդի երկար ուռը, մատը ◆ Ձեր բաղերի բարունակներն ու տաշտակները քոքի վրա կմնան։ (Պերճ Պռոշյան) ◆ Արջի պես ջարդում-փշրում են, էլ ոչ անդալիս են թողնում, ոչ բարունակ։ (Պերճ Պռոշյան) ◆ Ձեր բաղերի բարունակներն ու տաշտակները քոքի վրա կմնան։ (Պերճ Պռոշյան)
  2. ծառի բնից կամ կոճղից բուսած ճյուղ
  3. (փխբ․) շառավիղ, սերունդ, հետնորդ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. շիվ, ընձյուղ, շառավիղ, ուռ, ջով, տորր (ծառի բնից կամ կոճղից բուսած ճյուղ) (ժղ․)
  2. մատ, ուռ (խաղողի ճյուղ)
  3. տե՛ս սերունդ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Ածական

  1. բարունակից պատրաստած ◆ Քեզ երգելեն արյունեցան, խենթացան, յոթը վերքերն իմ բարունակ սրինգիս։ (Ռուբեն Սևակ)

Աղբյուրներ[խմբագրել]