Jump to content

բացարձակ ավարտ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑt͡sʰɑɾd͡zɑk ɑˈvɑɾt]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) այն բառավերջը, որը համընկնում է նախադասության վերջին, կամ որից հետո գալիս է զգալի դադար, այն ավարտը (հանգը), որին հաջորդում է տևական դադար

Հոմանիշներ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։