բացարձակ ժամանակներ

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [bɑt͡sʰɑɾd͡zɑk ʒɑmɑnɑkˈnɛɾ]

Բացատրություն

1. (լեզվբ․) այն ժամանակները (անցյալ կամ ապառնի) որոնք խոսքի տվյալ պահին հարաբերում են անմիջականորեն և ոչ թե այլ որևէ ժամանակի միջոցով (հարաբերական ժամանակ)

Հոմանիշներ

Թարգմանություն

• ռուսերեն՝ абсолютные времена (ru) ‎(absoljutnyje vremena)
• անգլերեն՝ absolute tenses
• ֆրանսերեն՝ temps absolu
• գերմաներեն՝ absolute Zeitformen

Աղբյուրներ

• Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։