բաց ձայնավոր
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [bɑt͡sʰ d͡zɑjnɑˈvɔɾ]
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Բացատրություն
- (լեզվբ․) այսպես է կոչվում ձայնավոր հնչյունը, եթե նրա արտաբերման ժամանակ լեզվի՝ դեպի քիմքը բարձրացող մասը համեմատաբար ցած է գտնվում, այսինքն՝ արտաբերվում է լեզվի քիչ կծկումով
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- լայն ձայնավոր
Թարգմանություն
|
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։