Jump to content

բեկորվել

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

վանկեր՝ բե•կոր•վել 

Բառակազմություն

[խմբագրել]

Բայ

  1. (նորբ․) (փխբ․) Կտրատվել, մասնատվել, բաժանվել։  Լեռների ափերում, որ բեկորված են ժամանակի հարյուրաձայն նիգով, ինչպես ոսկեխնձոր փայլատակում է Հայաստանը։ -Տիխոնով

Աղբյուրներ

[խմբագրել]