բիրդան

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ բիր•դան 

  1. Արարատյան, Հավարիկ, Մեղրի, Վան, Ուրմիա` հանկարծ, մեկեն, անսպասելի ◆ Մեկ օր էլ հարևան տանն խաղալիս՝ գտավմեկ ձու նա բիրդան: (Խաչատուր Աբովյան) ◆ Թաքավորին տղան տեսնում ա, բիրդան պերանին շաքարը ըղուվանում ա: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. բիրդան աղա - առանց սեփական վաստակի՝ առանց արժանիքի միանգամից հարստացած՝ բարձր պաշտոն գրաված

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։