բնավորություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Գոյական


Վանկեր՝ բը•նա•վո•րութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

լատ ․ temeperamentum` «մասերի պատշաճ հարաբերակցություն, համաչափություն»

  1. (ֆզլգ․) անձի՝ բարձրագույն նյարդային գործունեության ֆիզիլոգիական տեսակով պայմանավորված և հոգեկան գործունեության շարժընթացով՝ դինամիկայով բնութագրվող անհատական առանձնահատկությունների ամբողջությունը
  2. ամուր կամք, որևէ բանի հասնելու վճռականություն ու համառություն
  3. բնույթ (հնց․)
  4. կերպար (հնց․)
  5. հատկություն (ժղ․)
Հոմանիշներ[խմբագրել]

բնություն, բարք, խառնվածք, տեմպերամենտ բնույթ (խսկց․), բնութք (բրբ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

բնավորության գիծ - բնավորության որոշակի հատկանիշ, կողմ

Աղբյուրներ[խմբագրել]