բնավորություն

Վիքիբառարան-ից


Գոյական

Megaphone.svg ՄՀԱ(key): [bnɑvɔɾutʰˈjun]

Վանկեր՝ բը•նա•վո•րութ•յուն 

  1. մարդու վարքագծի մեջ դրսևորվող հոգեկան առավել կայուն ու հիմնական հատկությունների ամբողջությունը
  2. ամուր կամք, որևէ բանի հասնելու վճռականություն ու համառություն
  3. բնույթ (հնց․)
  4. կերպար (հնց․)
  5. հատկություն (ժղ․)
Հոմանիշներ[խմբագրել]

բնություն, բարք, խառնվածք, բնույթ (խսկց․), բնութք (բրբ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

բնավորության գիծ - բնավորության որոշակի հատկանիշ, կողմ