բնավորություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Գոյական


վանկեր՝ բը•նա•վո•րութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

լատ ․ temeperamentum` «մասերի պատշաճ հարաբերակցություն, համաչափություն»

Բացատրություն

  1. (ֆզլգ․) անձի՝ բարձրագույն նյարդային գործունեության ֆիզիլոգիական տեսակով պայմանավորված և հոգեկան գործունեության շարժընթացով՝ դինամիկայով բնութագրվող անհատական առանձնահատկությունների ամբողջությունը
  2. ամուր կամք, որևէ բանի հասնելու վճռականություն ու համառություն
  3. բնույթ (հնց․)
  4. կերպար (հնց․)
  5. հատկություն (ժղ․)
  6. մարդու վարքագծի մեջ դրսևորվող հոգեկան առավել կայուն ու հիմնական հատկությունների ամբողջությունը
  7. (թատր․) մարդկային որոշակի վարքագծի և հոգեկան հատկությունների արտացոլումը գրական կամ այլ ստեղծագործությունների մեջ
Հոմանիշներ[խմբագրել]

բնություն, բարք, խառնվածք, տեմպերամենտ բնույթ (խսկց․), բնութք (բրբ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

բնավորության գիծ - բնավորության որոշակի հատկանիշ, կողմ

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Սիլվա Ամիրյան, Արտաշես Մարտիրոսյան, Ֆիզիլոգիական տերմինների հայերեն-անգլերեն-ռուսերեն բառարան-տեղեկատու (ԵՊՀ հրատարակչություն), Երևան, 2013 — 704 էջ, ISBN 978-5-8084-1819-6։
  • Սիլվա Պապիկյան, Թատերագիտական և կինեմատոգրաֆիական տերմինների համառոտ բառարան, Երևան, «Էդիթ Պրինտ հրատարակչություն», 2015 — 128 էջ։