գաբ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ գաբ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ * ghabh- ‎(«բռնել, վերցնել») արմատից, համեմատության համար՝ հին հնդկերեն` गभस्ति ‎(gabhasti, ««ձեռք, բազուկ»), լատիներեն` habeō ‎(«պահել, ունենալ»), habena ‎(«փոկ, սանձ»), gabati ‎(«բռնել»):

Գոյական

գաբ1[խմբագրել]

  1. կարթանման երկճյուղ փոքրիկ փայտ, որ կապում են թոկի մի ծայրին, իսկ մյուս ծայրը անց կացնելով կեռի միջով՝ բեռը պրկում
  2. ջրհորի պարանի կեռակտուց երկաթ
  3. Մուշ` խավարածիլ կոչվող թթվաշ բանջարի ներքևի տերևները ◆ Խավարածիլ․․․ ծանոթ յուր լիմոնահամ թթվությամբ, որի միայն թփերը կոչվում են գաբ։
  4. Ակն,` ճյուղ, որին փաթաթվում են ընձյուղները

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կանկիչ
  2. կոռ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  • գաբով ապուր - Զեյթուն` կերակուր, որ պատրաստում են գաբը մսի հետ եփելով

Գոյական


Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ծագումն անհայտ է: Հազիվ թե կապ ունենա գաբ ‎(gab, «կեռ, ունկ») բառի հետ:

գաբ2[խմբագրել]

  1. (բսբ․) հնդկացորենազգիների ընտանիքին պատկանող մետրաչափ բարձրությամբ թթվաշ բույս, որի ցողուններն ուտելի են, իսկ արմատներն օգտագործվում են բժշկության մեջ: (Rheum)
  2. Ղարաբաղ` կանթանման երկճյուղ փոքր փայտ, որ կապում են թոկի մի ծայրին, իսկ մյուս ծայրը անցկացնելով՝ պոկում են բեռը
  3. Պարտիզակ` ջրհորի պարանի կեկռ ծայրով երկաթը, կեռ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. խավարծիլ
  2. խաշնդեղ
  3. գաբծիլ

գաբ3[խմբագրել]

  1. Համշեն` կենդանու բերան, երախ ◆ Իսա բրդուճն նե ձգա շան գաբըն: (Մ․Հաճյան)
  2. Շիրակ` մեծախոս, մեծաբերան

գաբ4[խմբագրել]

  1. տե՛ս գափ¹

Աղբյուրներ[խմբագրել]