գեղագիտական զգացմունքներ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɡɛʁɑɡitɑkɑn zɡɑt͡sʰmuŋkʰˈnɛɾ]

Բացատրություն

  1. (հոգեբ.) մարդու բարձրագույն զգացմունքների այն տեսակը, որն առաջ է գալիս որպես գեղեցիկի ապրում, ինչպես նաև գեղեցկության կամ տգեղության (այլանդակության), ողբերգականի կամ կոմիկականի, հումորի, ծաղրի, սքանչացման և այլ ապրումներ, որ մարդն ունենում է երևույթների կամ մարդկանց գեղագիտական (հակագեղագիտական) կողմերն ընկալելիս
  2. (փիլ․) այն էմոցիոնալ վիճակը, որն առաջ է գալիս իրականության երևությունների կամ արվեստի ստեղծագործությունների գեղագիտական ընկալման պրոցեսում


Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ա․ Ա․ Նալչաջյան, Հոգեբանական բառարան («Լույս» հրատարակչություն), Երևան, 1984 — 240 էջ։
  • Մ․Մ․ Ռոզենտալի, Փիլիսոփայական բառարան (Հայաստան), Երևան, 1975 — 468 էջ։