գետին խփել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. զգետնել, տապալել ◆ Ըմբիշը հակառակորդին երկու րոպեում գետին խփեց։ ◆ -Ջա՛ն Կոզբադին, քաջ Կոզբադին, / Սասմa Դավիթին զարկեց գետին։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Ընկեր եմ ձեռնովն անգետին․ / ֆալակ [«ճակատագիրը»] շուտով զարկեց գետին։ ◆ Ամբողջ շաբաթներ լողաց քրտինքի մեջ ու հիվանդությունը գետին զարկավ զայն։ Հակոբ Օշական ◆ Երևան ազգ․ խորհուրդը, Արամով, Դրոյով և հայ բանակով՝ օձիքեն կը բռնեն Թուրքին ու Սարտապատի և Ղարաքիլիսեի մեջ կը զարնեն գետին։ Նշան Պեշիկթաշլյան ◆ -Հիմա կնիկ մը ընձի զարկեց գետին, օսկի ենք, էղա գռոշ։
  2. (խսկց․) զգետնել, խորտակել ◆ Նա բարձր պահեց իր ժողովրդի պատիվը, նա գետին չզարկեց իր պատվն ու ինքնասիրությունը։ Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ -Բա սուս կենա՛մ․․․ նամուսս գետինն եք կոխել․․․ բա սուս կենա՞մ։ Հովհաննես Թումանյան
  3. նսեմացնել ◆ Ի պատիվ ինձ տրված մի խնջույքին էլ ճառ արտասանեց, գաղթի գեղարվեստական ճաշակը․․․վեր բարձրացրեց․․․գետին խփելով։ (Վահրամ Փափազյան) ◆ Մեծ մասամբ, մանավանդ աղջիկները ու կիները, նախանձե շարժելով է որ գետնե գետին կը զարնեին Սո ֆին։ Եր ◆ Հոդվածագիրը գետնե գետին կը զարներ «նորելուկ սկեպտյան գրիչները» Արփ
  4. (գետնով տալ) մորթել (անասուն) ◆ Ոչխարներից ամենասիրունին ճանկեց բերեց ու կնոջ ոտքորի տակ գետին զարկեց։ (Վիլյամ Սարոյան) ◆ «Մի ոչխար էլ այս կիրակի առնենք, տանենք Սևան կամ Գառին՝ գետնով տանք» (Անահիտ Սահինյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։