գլուխը կապել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (խսկց․) նշանել. ամուսնացնել ◆ - Դու եղավոր ես ընդով, որ մի մատը անհասկացող երեխի գլուխը կապել ես, բաշիքյուարթմա ես արել: (Պերճ Պռոշյան) ◆ - Տո՛, մի հալալ կաթնակեր տղա չկա՞ր, որ գլուխը կապեիք, գնար: ԱՀ. ◆ - Հոն սիրուն նշանած կա, տանիմ գլուխը կապեմ, թոռնիկներու մեծ-հայր ըլլամ: (Ռուբեն Սևակ) ◆ Ու չէր կրնար առաջ երթալ Սողոմին պես «գլուխ չկապած» տղա մը վարի թուրք գեղը ղրկելու: Հակոբ Օշական

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։