գոյապատճառ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɡɔjɑpɑtˈt͡ʃɑr]
վանկեր՝ գո•յա•պատ•ճառ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) Գոյանալու, գոյության պատճառը, հիմքը ◆ Երրորդ դարի փիլիսոփա Պլոտինը պնդում էր, որ ստեղծագործության գոյապատճառը հոգևոր աննյութ աշխարհի վկայելն է։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։