գրական աշխարհաբար
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɡɾɑkɑn ɑʃχɑɾhɑˈbɑɾ]
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Բացատրություն
- (լեզվբ․) այսպես էր կոչվում նոր հայերենը, որը միջին գրական հայերենի անկումից հետո, աստիճանաբար ընդհանուր լեզու դառնալով հանդերձ, XIX դ․ կեսերին վերջնականապես ամրապնդվեց գրականության մեջ և դարձավ նաև գրական լեզու
Հոմանիշներ
[խմբագրել]Թարգմանություն
|
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։