դաշնակատյացություն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [dɑʃnɑkɑtjɑt͡sʰutʰˈjun]
վանկեր՝ դաշ•նա•կա•տա•յա•ցու•թյուն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) դաշնակցականներին ատելը ◆ Նրա դաշնակատյացությունը այդ քաղաքական գործչի հիմնական «կրեդոն» է։ Նիկոլ Փաշինյան
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։