դաշույն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [dɑˈʃujn]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ դաշոյն վանկեր՝ դա•շույն
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Փոխառություն իրանական աղբյուրից. հմմտ. զրադաշտական պահլավերեն dašnak, հայերեն (< իրանական) դաշնակ, պարսկերեն dašna:
Գոյական
- երկսայրի սրածայր կարճ կոթով սուր, սառը զենք, փոքրիկ թուր ◆ Շողա, վրեժի մահաբեր դաշույն: (Վահան Տերյան)
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- դաշնակ, խանչալ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]- դաշույն քաշել - դաշույնով սպառնալ ◆ Կարծես քամի վեր կացավ: Սկսեցին խառնաշփոթ կերպով իրար վրա գոռգոռալ, դաշույն քաշել, և չէր հասկացվում, թէ ինչով կարող էր վերջանալ: Դերենիկ Դեմիրճյան
| Բաղադրյալ բառեր | |
| Թարգմանություններ | |
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։