Jump to content

դատվածության հանում

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [dɑtvɑt͡sutʰjɑn hɑˈnum]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (իրավգ․) դատվածության իրավական հետևանքների վերացում, համաձայն որի` եթե անձը պատիժը կրելուց հետո դրսևորել է անբասիր վարքագիծ, ապա նրա խնդրանքով դատարանը կարող է դատվածությունը հանել մինչև դատվածությունը մարելու ժամկետը լրանալը, բայց ոչ շուտ, քան այդ ժամկետի կեսը լրանալը


Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Ա.Ս. Ոսկերչյան, Քրեաիրավական տերմինների արդի համառոտ բացատրական բառարան: Քրեական իրավունք, քրեադատավար. իրավունք, Երևան, «ԵԳԵԱ», 2004 — 184 էջ։