դարակրոն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [dɑɾɑkˈɾɔn]
վանկեր՝ դա•րա•կը•րոն
Բառակազմություն
[խմբագրել]Ածական
- (նորբ․)Դարին բնորոշ, դարին վերաբերող կրոնին հատուկ։ ◆ Ինչից-ինչից, սակայն դարակրոն ու բազմատեսակ աղանդների սղությունից գոնե չենք կարող դժգոհել։ Հայոց Աշխարհ (օրաթերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։