մի բանով զբաղվել, ժամանակ անց կացնել, դնդնալ ◆Ետ է թռչում և մոլորված դեգերում քաղցրահուշիկ խոր անցյալի լուռ ծոցում։ Հովհաննես Թումանյան◆Բայց շրջապատող շղթայի մեջ մնաց մի մարդ, որ դանդաղ քայլերով դեգերում էր քարավանի մեջ։ (Րաֆֆի)
թափառել ◆Անհամար դարեր դեգերում էինք խավար տիեզերքի անհայտ ոլորտներում։ (Ավետիք Իսահակյան)◆Նա դեգերել էր, եղել էր նա Շատ ծովերում ու ցամաքներում։ Եղիշե Չարենց
(արևմտհ․) քսվելով՝ շոշափելով այս ու այն կողմ շարժվել ◆Ձմեռը մազերուս վրա կդեգերի:Վազգեն Շուշանյան
(փխբ․) մտքով հածել, զանազան բաների մասին մտածել՝ խոսել՝ գրել ◆Ամենակարևոր խնդիրների շուրջը դեգերեցանք:◆Նրանց վառվռուն աչքերը ուշադրությամբ դեգերում էին աշտարակների բարձրության վրա։ (Րաֆֆի)
տանջել, չարչարել ◆Մի կարոտ էր իմ սիրտը դեգերում։ (Վահան Տերյան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
