Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ դե•լե•գատ

Ստուգաբանություն

< делегат < լատ․ delegatus ուղարկված

պատվիրակ, պատգամավոր՝ պետության, հասարակության, կոլեկտիվի, կազմակերպության և այլնի կողմից ընտրված և իրեն տրված հրահանգների համաձայն գործող ներկայացուցիչ ◆ Հավաքվել էին դելեգատներ, որոնց մեջ առաջին տեղը տվին գյուղացիներին։ (Վահան Տերյան)
հանձնակատար՝ մեկի համար զանազան հանձնարարություններ կատարող անձ

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություն

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։

==

Աշոտ Հայրապետյան, Օտար բառերի բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «հեղինակային հրատարակություն», 2011 — 643 էջ։