Դասական ուղղագրութեամբ՝ դժուարատար
վանկեր ՝ դ(ը)ժ•վա•րա•տար
դժվարությամբ տարվող՝ կրվող, դժվարակիր ◆ Խղճում ես ինձ ինչպես մի մուրացկի… Օ՜, եթե գիտենայիր, թե որքան ծանր է այդ ինձ համար, որքան դժվարատար (Մուրացան)
դժվարությամբ տանելի՝ կրելի, որին ենթարկվելը դժվար է
դժվարությամբ տանող՝ կրող
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
