դիմումատու
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [dimumɑˈtu]
վանկեր՝ դի•մու•մա•տու
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․)դիմում տվող անձ ◆ ՆԳ բաժին են հրավիրել նրա մորը և կնոջ՝ դիմումատուի բնակարանի առքուվաճառքի հետ կապված պարզաբանումներ կատարելու։
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։