եկեղեցական սոնատ

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [jɛkɛʁɛt͡sʰɑkɑn sɔˈnɑt]

Բացատրություն

1. (երաժշտ․) ֆուգայանման մասեր ունեցող մենակատարային կամ անսամբլային սոնատ, տարածված էր 17-18 դարերում

Թարգմանություն

• ռուսերեն՝ церковная соната (ru) ‎(cerkovnaja sonata)
• անգլերեն՝

Աղբյուրներ

• Կ․Ե․ Մելիք-Վրթանեսյան, Մ․ Ա․ Տոնյան, Երաժշտական բացատրական բառարան, Երևան, «Խորհրդային գրող», 1989 — 270 էջ։