եռք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ եռք 

  1. Ակն, Ղարաբաղ, Գանձակ, Պոլիս, Նոր Նախիջևան, Սեբաստիա, Խարբերդ, Էվերիկ, Առտիալ, Սիվրիհիսար՝ մարմնի սաստիկ քոր գալը, քոր
  2. եռալ, եփ ◆ Ջուրը եռք մը ելլե՝ վար կառնես։ ԱՃ
  3. Նոր Նախիջևան՝ մաշկային հիվանդություն, քոս
  4. Պոլիս՝ բուռն ցանկություն (փխբ․) ◆ Ասոնք բոլորը բարձրաձայն ըսելու հիմար եռք մը կը չարչարե զիս։ (Գրիգոր Զոհրապ)
  5. Պոլիս՝ գռգռվելը, բորբոքվելը (փխբ․) ◆ Լքված աղջիկը տեսակ մը կորովի եռքը զգաց իր մեջ։ ԵՐ
  6. եռուզեռ (փխբ․)◆ Նա մտավ աշխատանքային եռթի մեջ։

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. եռք ըլլել՝ ընկնել - մարմինը սաստիկ քոր գալ ◆ Օխթը ամիս բաղնիսի երես չենք տեսեր, ջաններս եռք է հընկիր գիշեր ու զոր քերվինք կը։ (Խաթաբալա) ◆ Շատ ձեթ ուտես՝ մարմինտ եռք կ’ելլա։
  2. եռք ու կրակով - շտապով, աճապարանքով ◆ Էռք ու կրակով էլլար հարս էղար քու քեֆիտ համար։ (Խաթաբալա)
  3. եռք ու կրակով մնալ - շատ ափսոսալ տխրել

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։