երաժշտական ձայնաբանություն

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [jɛɾɑʒʃtɑkɑn d͡zɑjnɑbɑnutʰˈjun]

Բացատրություն

1. (երաժշտ․) երաժշտական ակուստիկա, ֆիզիկային այն բաժինը, որն ուսումնասիրում է երաժշտական ձայները, երաժշտական սիստեմները, երաժշտական լարվածքները և համահնչյունները, որոնք երաժշտության տեսության հիմքն են հանդիսանում, ինչպես նաև երաժշտության ընկալման օրենքները

Թարգմանություն

• ռուսերեն՝ музыкальная акустика (ru) ‎(muzykalʹnaja akustika)
• անգլերեն՝

Աղբյուրներ

• Կ․Ե․ Մելիք-Վրթանեսյան, Մ․ Ա․ Տոնյան, Երաժշտական բացատրական բառարան, Երևան, «Խորհրդային գրող», 1989 — 270 էջ։