երախտազգաց
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [jɛɾɑχtɑzˈɡɑt͡sʰ]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ե•րախ•տա•զգաց
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Ածական
- երախտիքն զգացող, երախտագետ, երախտագիտության զգացումով համակված ◆ Արագիլը գնալուս մի քանի անգամ թռչոտելով պտույտ է տալիս Աշտարակու գլխովը… երախտազգած հրաժարական է տալիս։ (Պերճ Պռոշյան)
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- տե՛ս երախտագետ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ
[խմբագրել]Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։