երկար լեզու

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. շատախոս,լեզուն չզսպող, դիմադարձող, մեծխոսիկ: ◆ - Եթե դու՛, Մեսրոպ, քո երկար լեզվի չափը քո կարճ հասակին հավասարեցնեիր, ավելի քաղաքավարի կլիներ: (Րաֆֆի) ◆ - Լեզուն երկար է երևում... կոպիտ է մեծացել (Նար-Դոս) ◆ - Երկար լեզվի առաքինությունը չէ՛ տվեր Աստված ինծի...: Այդ կողմե ո՞վ կրնա միցիլ քեզի հետ: Լևոն Շանթ ◆ Ժամանակից ժամանակ Աշխենը քաղցրանում է. չես հասկանում ուր է պահում երկար լեզուն: (Հրանտ Մաթևոսյան) ◆ (Հարսնացուն) համ ուներ ու խպնիլ ամաչել գիտնար: Որուն լեզուն ըլլար քաղցր, բայց երբեք երկար: Հակոբ Օշական ◆ Իրենից երկու թիզ լեզուները ձգած, թափորով անցք կ’ընեին իր պատուհանին ներքև են: (Նար-Դոս) ◆ «- Էդ ու՞մ վրա մեծաբար/ Ղռվռացիք դուք ձեր միջում՝/ Լեզուներդ գազ ու գերան.-/ Դուք թաթերի՞ն չեք ճանաչում»: Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ - Ա դե,- հանկարծ բողոքեց Սիմոնը,- լեզուն երկու մետր է: (Հրանտ Մաթևոսյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։