երկբարբառ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ երկ•բար•բառ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. երկու ձայնավորի կամ մեկ ձայնավորի և մեկ ձայնորդի կապակցություն մեկ վանկի մեջ, որի հետևանքով նրանցից մեկը զրկվում է վանկարար դերից և լիահնչությունից

Հոմանիշներ

  1. երկձայն, երկձայնավոր

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։