երկբարբառային արտասանություն

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [jɛɾkbɑɾbɑrɑjin ɑɾtɑsɑnutʰˈjun]

Բացատրություն

1. (լեզվբ․) երկբարբառին հատուկ արտասանություն. նրա երկու տարրերից մեկը արտաբերվում է առավել լիաշունչ, առավել լարված, այսինքն՝ վանկարար, իսկ մյուս տարրը պակաս լիաշունչ, պակաս լարված, ոչ վանկարար
2. ձայնավոր հնչյունական տարրի այնպիսի արտասանություն, որ երկբարբառին բնորոշ հնչում ունի

Հոմանիշներ

Թարգմանություն

• ռուսերեն՝ дифтонговое призношение (ru) ‎(diftongovoje priznošenije)
• անգլերեն՝
• ֆրանսերեն՝
• գերմաներեն՝

Աղբյուրներ

• Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։