երկու մտքի, տարակուսող, կասկածոտ ◆Սիրեցի երկմիտ շշուկներդ և հեգնանքդ, որ նման է բոցի։Եղիշե Չարենց
մտատանջ, անհանգիստ, որևէ բանի մասին տեղեկություն չունենալուց մտատանջության՝ մտահոգության մեջ ընկած ◆Հերիքնազը երկմիտ չէր Սմբատի լավ հատկությունների մասին։(Պերճ Պռոշյան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
