զառամած ◆Հոգեկան ցնցումն այնպես էր ազդել զառամյալ կնոջ վրա, որ նա պառկեց ու սկսեց զառանցել։Դերենիկ Դեմիրճյան◆Դու ասա, ով ծերուկ, որ ավագն ես գիտուներիդ մեջ, - դիմեց նա ամենից զառամյալին:(Ավետիք Իսահակյան)
հին, հնամենի (փխբ․)◆Այգու մեջտեղում բարձրացած էր այդ զառամյալ մեծ թթենին։ (Մանվ.)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
