ներգործական և պարբերական բայ ◆Հուսիկը ճրագը ձեռին ներս մտավ, զարթեցրեց Սամվելին։ (Րաֆֆի)
զարթնել-ի կրավորական և չեզոք ◆Այդ պարոնները… միայն արհամարանք կարող են զարթեցնել։ (Վահան Տերյան)
զարթնել տալ, արթնացնել ◆Խոսքերը․․․․ նրա մեջ մի խորին ակնածություն է համակրանք էին զարթեցնում: (Մուրացան)
գիտակցել տալ, աչքերը բացել մեկին ◆Այդ ձայնը կարկաչեց իմ ականջին, զարթեցրեց իմ մեջ կինը։ (Վահան Թոթովենց)
վերականգնել, հարուցել (հիշողություն, զգացմունք և այլն) ◆Նրանք նույնպես զգույշ էին ոտիկները դնում քնած երկրի վրա, կարծես վախենում էին զարթեցնել նրան։ Դերենիկ Դեմիրճյան
առաջացնել (ցանկություն, փափագ և այլն) ◆Արևը զարթեցրեց դաշտում նոր բուրումներ։ (Վահան Թոթովենց)
մղում տալ, հրահրել ◆Ինչպես արմատից չորացած մի տունկ, որին չի կարող զարթեցնել ոչ մի գարուն։ՎԹ
զարթոնք ապրել տալ, վերակենդանացնել ◆Չոր ծառին չի զարթնեցնի ոչ մի գարուն։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
