զարնիշ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ զար•նիշ 

  1. Թբիլիսի, Կարին, Շիրակ՝
    1. ոսկե թելով նախշած, ոսկեհուռ, ոսկեզարդ
    2. շատ գեղեցիկ, սքանչելի ◆ Թերթերուկիտ մազին՝ զար, օսկու զարնիշ։ ◆ Ունքիրըտ ղալամով քաշած, էրեսըտ զարնշան է։ Ս֊Ն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։