Jump to content

զգայական լեզու

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [zɡɑjɑkɑn lɛˈzu]

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) տե՛ս զգացական լեզու
  2. պայմանականորեն այսպես է կոչվում սովորական խոսակցական լեզուն, երբ նրանում օգտագործվում են հնչյունական, բառային, քերականական, ոճական միջոցներ` որոշակի զգացական վերաբերմունք արտահայտելու համար

Հոմանիշներ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։