զենք

Վիքիբառարան-ից

Գոյական[խմբագրել]

Զենք

Megaphone.svg ՄՀԱ(key): [zɛŋkʰ]

Վանկեր՝ զենք 

  1. հարձակողական կամ պաշտպանողական ռազմական գործիք
  2. ռազմական գործիքների ամբողջություն (հվքկն․)
  3. ռազմական ուժ, զորք (փխբ․)
  4. պատերազմ (փխբ․)
  5. որևէ բանի հասնելու, որևէ բան իրականացնելու միջոց (փխբ․)
Հոմանիշներ[խմբագրել]

սպառազինություն, նշան կռվո (ռազմ․) (գրբ․), լսեհ, լսեխ (բրբ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]
  1. զենք առնել - զինվել
  2. զենի ի ձեռին - զենքը ձեռքին,զենքի օգնւթյամբ, կռվել (հին)
  3. զենք բարձրացնել
    1. զենքով սպառնալ, վաղեցնել
    2. զենքի դիմել, կռվի ելնել
    3. ապստամբել
  4. զենք ճոճել, շաչեցնել, շարժել
    1. զենքով սպառանալ
    2. զենք դիմել , կռվել, կռվի ելնել
  5. զենք վերցնել
    1. զենքով սպառնալ
    2. զենք դիմել, կռվել, կռվի ելնել
  6. զենքը գետնին դնել,զենքը վայր դնել ձգել-զենքերը ցած դնել
  7. զենք դիմել-զենք վերցնել կրվելու դիմադրելու կամ հարձակվելու համար, կրվի ելնել
  8. զենքի կոչել - զենքի դիմելու, կռվի ելնելու կոչ անելու, զորակոչել
  9. զենքերը հանձնել - անձնատուր լինել
  10. զենքերը ցած դնել
    1. զենքերը վրայից կամ ձեrքից ցած գցել
    2. կռվելուց դադարել
    3. պատերազմում պատերազմում իրեն պարտված ճանաչել, զինզթափ լինել, անձնատուր լինել
    4. վեճի, մրցության խախի և այնի մեջ իրենց հաղթվաց համարել, իրեն պարտվաց ճանաչելու վեճը մրցությունը և այնի դադարեցնել
  11. զենքի հետ խաղալ - վտանգավոր պատերազմի հանգեցնող գործունեությունը ծավալել
  12. զենքի ուժ - ռազմական ուժ
  13. ի զենք - զենքի՜

Ստուգաբանություն[խմբագրել]