զորակցական
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [zɔɾɑkt͡sʰɑˈkɑn]
վանկեր՝ զորակ•ցական
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) զորացիկ, զորավիգ հանդիսացող ◆ Իտալիայի արտգործնախարար Լամբերտո Դինին անակնկալ կերպով զորկացական հայտարարություն է արել Թուրքական Կիպրոսի հայերին, ինչը շանթահարել է Հունաստանին ու հունական Կիպչոսին։ Հայոց Աշխարհ (օրաթերթ)
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։