զորույթ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [zɔˈɾujtʰ]
վանկեր՝ զո•րույթ
Բառակազմություն
[խմբագրել]Գոյական
- (նորբ․) զորություն, ուժ ◆ Մտավորականությունը ծանոթ չէ իր ցեղի հոգու կարողություններին և շարունակում է կառչած մնալ իր վտիտ ժողովրդասիրությանը՝ առանց օգտվել կարողանալու իր ցեղի զորույթից։ -Նժդեհ
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Սեդա Էլոյան, Արդի հայերենի նորաբանությունների բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «Հայաստան», 2002 — 492 էջ։