զուգորդում

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ զու•գոր•դում 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. զուգորդելը, զուգորդվելը
  2. նյարդային համակարգի և ուղեղի գործունեությամբ պայմանավորված, հոգեկան առանձին երևույթների (զգացումների, գաղափարների և այլնի) հարկացություն, միմյանց հետ կապակցում, որի շնորհիվ մի պատկերացման, մտքին, զգացումին և այլնին հաջորդում է որևէ ձևով դրան նման մի ուրիշը (ասոցիացիա) (տրամ.)
  3. միմյանց հետ կապակցվելը, լեզվաբանական միավորների շարակարգային կապակցություն, հաջորդականություն, համակացություն (լեզվբ․)
  4. միավորում, միասնություն ◆ Ուժի և գեղեցկության զուգորդում: (փխբ․)
  5. (հատուկ կրթ․) հասկացությունները զգայությունների (տեսողական, լսողական, մաշկային կամ շարժողական) միջոցով հարաբերակցելու կարողություն
  6. հոգեկան տարրերի միջև եղած այն կապը, որի շնորհիվ որոշակի պայմաններում մեկի հանդես գալն առաջ է բերում նրա հետ կապված մյուսը

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ասոցիացիա (տրամբ.)
  2. համակցություն (լեզվբ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Զաքարյան Ս․, «Հատուկ կրթության» հասկացությունների անգլերեն-հայերեն համառոտ բառարան, Երևան, «Զանգակ», 2007 — 56 էջ։
  • Մ․Մ․ Ռոզենտալի, Փիլիսոփայական բառարան (Հայաստան), Երևան, 1975 — 468 էջ։